اثر نوعی پلیمر آبدوست بر ویژگیهای رطوبتی خاکهای شنی1

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 پژوهشیِ مؤسسة تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران

2 3- استادیار پژوهشیِ مؤسسة تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران

3 Khaksarian

چکیده

تولید کنندگان تجاری پلیمرها مدعی هستند که این مواد آب زیادی را با مکش کم نگاهداری کرده و در اختیار گیاه می‌گذارند. چنانچه این ادعا صحیح باشد، پلیمرها می توانند مکمل خواص فیزیکی مطلوب خاکهای شنی در شرایط مناطق خشک باشند. بر پایة این نظر و به خواست جنگلکاران، کارآیی پلیمر آبدوست "سوپر آب A 200" برای افزایش موفقیت و به ویژه تطویل دور آبیاری در جنگلکاری روی زمینهای شنی مناطق بیابانی آزمایش شد. منحنی رطوبتی یک نوع خاک Silty clay ، یک نوع ماسه بادی و همان نوع ماسه بادی آمیخته با سه مقدار پلیمر و آب مقطر، به وسیلة دستگاه صفحه فشار تعیین شد. متناسب با سطح مصرف 2/0 تا 0/1 درصد وزنی پلیمر خشک، انباشت آب در خاک شنی در همة درجات مکش افزایش یافت. اگرچه افزایش آب قابل استفادة گیاه ممکن است تطویل دور آبیاری را میسر کند، فزونی نسبی آب غیر قابل استفاده، ادعای پیش گفته را تأیید نمی‌کند؛ در مناسبترین سطح مصرف پلیمر در خاک شنی از نظر نسبت آب قابل استفاده به غیر قابل استفاده، رفتار شن مانند خاک Si. clay می‌شود. تکرار آبگیری پلیمر خالص از ظرفیت اشباع آن می‌کاهد. آماس بسیار زیاد شن‌های تیمار شده با پلیمر به هنگام آبیاری، چنانچه در شرایط میدانی نیز تحقق یابد، آسیب زیاد به ریشه‌ها قابل انتظار است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of a super absorbent Polymers on moisture characteristics of sandy soils

نویسندگان [English]

  • shahram Banedjschafie 1
  • Esmaeil Rahbar 2
  • Farhad Khaksarian 3
چکیده [English]

Commercial producers of polymers claim that their polymer materials hold plentiful of water using low suction so that plants are able to have access to it. If this is true, then polymers could be used to increase desired physical characteristics of sandy soils in areas with dry climatic conditions. Based on this view and using a pressure apparatus, water retention curves were evaluated for a sample of agricultural silty clay soil, a sample of blown sand, and samples of  the same blown sand mixed with three different amounts of polymer.  The results showed that when a mixture of sand and a kind of polymer named " Super ab 200A"  was provided in a way that 0.2 to 1.0 percent (% w/w) of the mixture is polymer, the condition of water in the mixture would be similar to a clay soil. When the amount of polymer reaches to 1%, the condition would be tougher than the previous one. In other words, although polymers cause more absorption of water in sand blown sand, the stored water is kept in the soil by a suction that is higher the suction in clay. Therefore, to increase the capacity of Plant-available water in blown sands to elongate irrigation interval of planted seedlings for afforestation in dry areas, adding polymer to blown sands would result in undesirable conditions. Furthermore, using polymers increase the cost of operation. They are unsustainable materials and they may have some other disadvantages. Results of this experiment suggests that usage of clay, instead of polymer, to blown sands would create a better conditions.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Superabsorbent Polymer
  • Sand
  • Clay
  • Water retention curve
  • Field capacity
  • Plant-available water